Aşlı Şeftali Umudu
Kendimi bildim bileli bahçenin ortasında kendi halinde, ham bir şeftali ağacı var. Ne gübreledim, ne dibini çapaladım, ne de dallarını budadım. Buna rağmen hiç alınganlık göstermeden her yıl meyve verdi.
Bugün ise mevsimine aldırış etmeden; “Gökten ne yağdı da yer kabul etmedi, toprağa ne ekildi de bitmedi” dizelerinden aldığım ilhamla, aşlı şeftali kalemlerini ham ağacın gövdesine uyguladım. Bir umudu başka bir umuda ekledim.
İlk aşılama tecrübemde bana rehberlik edenlere teşekkür borçluyum. Şimdi yeni bir heyecanım var. Zaman zaman gidip aşının tutup tutmadığını kontrol edeceğim. Tutmazsa da baharda yeniden denerim.
Ya tutarsa… O zaman, manav tezgahlarının en naif meyvesi olan şeftalinin en iri ırkını dalında seyretme ve tatma bahtiyarlığına ereceğim. Amin diyene de ikram edeceğim. Bekleyelim, görelim.
18/12/2014
Yorum Gönder