7 Temmuz 2017

Yazma ihtiyacı

#cemil meriç
Bütün kitaplar bir belki ile başlar, bir belki için başlar. Kendi kendine masal söylemek ihtiyacı. Aynaya bakmak ihtiyacı. Yangından bir şeyler kurtarmak ihtiyacı. Yaşadığını duymak ve duyurmak ihtiyacı.

Kime yazıyorsun bu mektubu? Elinde hiçbir adres yok. Yalnız vasiyetnameler adressizdir. Vasiyetnameler ve intihar mektupları. Bu sayfalara, nihayet bir okuyucu bulmanın sevinci içinde başlamıştım. Hangi okuyucu? Yok, senin vehmettiğin dilber.

En güzel şarkılar en ümitsiz olanları, diyor Musset. Yalan. Yeis dilsizdir. Her hıçkırışta bir davet var.

sonra yazmayı denemiştim. Eğri büğrü, birbiriyle tokuşan satırlar. Bedbaht satırlar. Olmadı. Hatıralar çürüyüveriyor dalda. Çabuk koparılmaları gerek. İntibalar sıcak sıcak sunulmazsa tadını kaybediyor.

Pascal da biliyordu: "İnsan ne melektir ne hayvan. Felaket şuradaki melekliğe özenen hayvanlaşır.

Hernani"ye birkaç yılımı gömdüm, kim farkına vardı? Hâlâ "Cyrano de Bergerac" tercümesi... Bütün Cyrano'da bir perdelik Hernani'nin sakladığı emek ve başarı yok. Reklam, reklam. "Emile" insan biraz daha kazıklaşıyor, yani dalı, çiçeği, kabuğu kayboluyor.

Bilmem ki... Hafıza çok tahrif ediyor hatıraları . Jurnal'ınfaydası günleri vesikalandırmak. Belki bir ruh hekiminin işine yarar. Ne var ki insan herşeyi söyleyemiyor. İnsan olduğu için söyleyemiyor. Ve çile burada...

Beethoven çalmak. Her kitap bir davettir. Kimi nereye davet ediyorsun? Kaç kişi okudu bu davetiyeyi. Ve kaç kişi okuyacak? Daha olgun eser mi? Homer'i çağır da yazsın... O kitaba harf harf hayatımı işledim. Dört yılım sayfa oldu. Hint rüyalarımla, hicranlarımla benim. Benim türbem. Bugün ziyaretçisi yok bu türbenin. Yarın olacak mı?

#Jurnal / Cemil Meriç

kişisel blog,takip et

Yorum Gönder

Whatsapp Button works on Mobile Device only

Yazmaya başlayın ve aramak için Enter tuşuna basın...