Sabır Mağaram

Neler yapıyorsun, iyi misin diye soracak olsam,
mutluluğundan vakit çalmış, muhabbetine hadsiz bir virgül atmış gibi sayarım kendimi...

Arsızlık yapıyorsun, onun umrunda olduğunu mu sanıyorsun der, paralarım gönlümü...

Bu döngü mütemadiyen böyle sürer  gider ve ardından yapılabilecek en asil davranışa sığınırım... Sabır mağaramda inzivada susarım...

Hem sen, ah bu beni bilirsin... uzaklaşmak isteyen serçenin kanadına yel olurum...
Gönlünce uçsun diye engin maviliklere, hürriyete...

Filhakika; sen bana olmadın ya bir nefes... Üzelme, ben de sana olmam kafes...

Güçsüz Karınca...

---