Eskiden çocuklar, gençler ve orta yaştaki insanlar halı dokurlardı... halının tezgahı, ipi, kirkiti, makası, ipliği ve deseni veresiye alınırdı. alınan kumanyaların borçları da halının bitiminde ödenirdi bakkallara...
22 sıra atılmadan televizyon açılmaz, top oynanmaz hatta dışarıya çıkılmazdı... bir döneme damga vurmuştu vurmasına ama bunlar güzel anılar değildi kanımca...
Kabataş İlçesi Taşarası Mahallemiz sakinlerinden Aliye Ablanın evinde dokunan halının yanılmıyorsam kafkas deseni... Aliye abla önce serendere kaldırmış desenleri... ardından da yakmak için son kez eline aldığı sırada kameralarımız kayıttaydı. :|
Eyvah eyvah hic yakilirmi bu canim hatiralar.icim cizladi.keske yakinlardaki bir muzeye filan bagislasaydi.bu kadar emek bir kulturdur hali ve desenleri.helede anadoluyu anlatir her bir deseni.anacigiminda koyde hala duvardan duvara bir tezgahi vardir.butun cocuklugum o kirkit sesleriyle gecti.çitirdayan sobanin kirkit sesleriyle birlesiminden dogan nagmelerle buyuduk biz.duvardan duvara halilari anacigim 20 gun gibi kisa bir surede geceli gunduzlu dokur ispartali halicilar kapisinda siraya girerdi.hem oyle boyle degil yarabbim ne desenler cizerdi.rengarenk keceli kalemleri vardi kacirirdik kizardi.ninem kendi koyunlarimizdan kirkar yunleri kirmaninda egirirdi.kocaman kazanlarda bir suru degisik kok boyalardan rengarenk ipler elde ederler kaynatir serer kuruturlardi ve biz her asmasina sahit olur yardim ederdik.ne guzel gunlerdi.malesef o sanatta yerini gunumuz teknolojisine uyduruk halilara kaptirdi.hey gidi gunler heyy.
YanıtlaSil