11 Eylül 2015

Cömertlik sözle de olur

Daha İlkokul çağında küçük bir çocukken, okul-ev arasındaki ulaşımı sağladığım patika bir yol vardı. Bu yolu benim dışımda kullanan başka öğrenci arkadaşım yok gibiydi. Yol, daracık taşlı ve dik bir yükseltiye sahipti. Bazen köpeklerle karşılaşır ve onları bertaraf etmenin kahramanlığını taşırdım minik yüreğimde. Bazen de yolun kenarında bulanan düz çimenlik alanda, koyunlarını otlatan yaşlı bir teyze olurdu.

Beli kamburlaşmış, güçlükle hareket edebilen ancak son derece sevecen tavırlı bu teyzenin yanına gider koyunlarını, özellikle de kuzularını seyrederdim. Bir kaç defa yaşadığımız bir diyalogda;

– Teyze, bir sürü kuzun var bir tanesini bana verir misin? dediğimde,

– Oğlum, kuzular anasız yaşayamaz, sen en iyisi kuzusuz bir koyun yakala senin olsun derdi…

Ciddiyetinden emin olduktan sonra, aç bir kurt misali koyunların arasına atlar, vaadedilen koyunu yakalamaya çalışırdım… Bir kaç başarısız denemenin sonunda, koyun yakalayamadığım için teyzenin niyetini anlamıştım… O yaştaki bir çocuk, ne yapsa o koyunları yakalayamazmış… :|

O günleri tekrar hatırladığımda, teyzedeki iletişim yöntemini takdir etmemek mümkün değil. Eğer o gün; “bir koyun kaç lira biliyor musun? senin o koyunu almaya gücün yetmez, hadi git işine” demiş olsaydı, bu gün kendisini duayla anıyor olmayacaktım.

Ama ben o teyzeyi, sevecen tavırları nedeniyle, her zaman sevgiyle anımsıyor, hayırla yadediyor ve yakalayamadığım kuzular için kabahati kendimde buluyorum.

Şimdi düşünüyorum da, etrafımızda bilge ve iyi bir insan misyonuyla tanıdıklarımızın, çıkarlarına ters düşen konulara verdikleri tepkilerdeki seviyeye şahitlik edince, o teyzeye olan sevgim ve hayırla yad etme isteğim bir kat daha artıyor…

Allah mekanını cennet eylesin…
27/05/2013

Whatsapp Button works on Mobile Device only

Yazmaya başlayın ve aramak için Enter tuşuna basın...